Kendi Dünyamdan Günlükler - 1

Herkese merhaba Pek Değerli Okuyucular'ım. Nasılsınız? 
Sizleri ve sizlere böyle hitap etmeyi çok özlemişim. 
Blog yazmayı da çok özlemişim. 
Hatta ''Nasıl başlasam?'' diye kara kara düşünüp, yazıp yazıp sildim başlangıçta. 
Çok uzun zamandır yoktum. 
Çünkü bu uzun zamanda hayatımın çok farklı bir evresine geçmiş bulundum. 
Hatta çok zorlu bir süreçten geçtim şahsen. 
Anlatmak istediğim çok şey var.
En başından başlayacak olursam uzun zamandır yoktum çünkü üniversite sınavına hazırlanıyordum. 
Çok stresli ve zorlu bir süreçti.
Şimdi ise hukuk fakültesi birinci sınıf öğrencisiyim. :)
Bahsettiğim zorlu süreç yalnızca üniversite sınavına hazırlanmak değildi. Keşke sadece öyle olsaydı. 
Sonrasında birçok olumsuz şey oldu maalesef. 
Ama öyle ya da böyle bir şeyler rayına oturdu. Oturmak zorundaydı. :)
Birinci sınıfın güz dönemi bitti mesela...
Yaklaşık bir hafta önce vize ve finallerimi vererek bitirdim dönemi. 
Zaman gerçekten korkunç bir şekilde akıp gidiyor. 
Ne zaman ilk vizemi verdim de finallere girdim inanın bilemiyorum. 
(Son zamanlarda en çok düşündüğüm konu da bu açıkçası.)
Elimden geldiğince iyi bir performans sergilemeye çalışıyorum fakat hukuk gerçekten zor.
Hukuk böyle zorsa tüm samimiyetimle tıp ve diş okuyan arkadaşlarıma gerçekten kolaylıklar diliyorum. 
Aslında bölümümün zorlukları yalnızca derslerin ağırlıklarından da değil. Ders arasında telefonumu elime alıp sosyal medyada biraz vakit geçirdiğimde ülkemin gündemi, usulsüzlükler, haksızlıklar, hukuksuzluklar, ölüm haberleri insanın içine otursa da ''rağmenlere rağmen'' bu bölümü okumayı istediğimi biliyorum. 
Sevmesen okunacak bölüm değil. 
Amaçsızsan okunacak bölüm değil. 
Ama çok seviyorum ve amaçlarım var. 
Verdiğim bütün çabaya, katlandığım birçok şeye değer. Umarım değer.
Hukuk okuduğumu duyanlar ''Bizim bir dava vardı da...'' şeklinde başlayarak şimdiden bir şeyler soruyorlar. :)
Gerçekten bilmiyorsam diyorum daha gelmedik o konuya ya da üçüncü sınıfta göreceğiz onu diyorum. Hahahahah. :))

Edebiyattan çok uzak kaldım. 
Zaten biliyordum fakat bu süreçte fark ettim ki yazarak kendimi kesinlikle daha iyi ifade ediyorum.
Lisedeyken üniversite sınavına hazırlanmaya başlamadan önce her gün bir şiir okur ve yorumlamaya çalışırdım. Ah, bir bilseniz ilaç gibi gelirdi.
Şimdi ise yeniden yapmak istediğim eski bir alışkanlık oldu yalnızca. 
Fakat tabii Nâzım ile koparmadık bağı. 
Devam ettik Genco ile ''Yaşamaya Dair'' okumaya. O kadar da ilaçsız kalamazdım sonuçta.:)
Blog yazmasam bile vakit bulduğum ve kendi köşeme çekilmek istediğim her an gelip yazılarınızı okudum. Çok iyi geldi tabii ki!
Odağımı toplamakta zorlanmasam ve kalın hukuk kitaplarından fırsat kalsa kitap okumaya da devam edecektim fakat maalesef... ''Bu durum böyle gitmez!'' deyip buna bir formül bulmaya çalışıyorum. Umarım başarılı olurum. 

Halledeceğim ya,

ki hallederim. 

Son zamanlarda beni çok heyecanlandıran bir gelişme yaşandı.
Fazıl Say konserine bilet aldım. 
Müthiş keyifliyim. Paylaşmak istedim sizlerle. :)
Daha paylaşmak istediğim birçok şey var. Girizgâh yaptık ne de olsa. Şimdilik, sağlıcakla kalın efendim.🌷